Zoals de titel al zegt, Ik heb iets te melden!!!
Houd je van nagels lakken, koekjes of taarten bakken, kleren, of andere leuke dingen kijk dan naar onderstaande blog!!!
Ik heb samen met een goede blogvriendin een nieuwe blog. Hij heet van-a-tot-z.blogspot.com Het zijn allemaal leuke dingen van a tot z en je moet het zeker volgen!!
Tuurlijk stop ik niet met deze blog, het is veel te leuk. Ik houd deze 2 blogs en meer zal het niet worden (mag ik hopen ;-) )
Het volgende bericht op deze blog zal snel zijn, en ik zal al een klein beetje verklappen, het gaat een beetje over iets wat leuk is om te knutselen!!!
Ik zal snel met het bericht beginnen, ik hoop op kijkers en reacties!!!
Groet,
Suzan
Mijn blog is een leuke blog!!! Als je hierop komt moet je zeker verder lezen!!!
dinsdag 15 mei 2012
dinsdag 8 mei 2012
Gedicht over reageren
Een rijmpje/gedicht
Op deze blog kan je kijken en reageren,
meerdere keren.
Als je reageert,
word dat gewaardeerd.
Zet een idee neer,
Ik ga er meer mee doen, meer.
Of iets over een bericht,
dan word mijn blog verlicht.
Het zal me goed doen als je reageert,
het word dan ook gewaardeerd!
Groet,
Suzan
Het einde van het verhaal over Amber
Ik heb een aantal reacties gehad waar ik graag een einde op wil maken,
'Nee' denkt Amber, 'Dit is niet waar.' De man was wel wakker en heeft haar voet vastgepakt. Amber weet van schrik even niet wat ze moet doen, maar dan begint de man te praten. 'Zozo, Amber. Wat wil je nu?' Amber zegt: 'Ik...................ik........ehm.......ik dacht dat dit mijn tas was.' Ineens trekt Damian aan haar been. 'Laat mij los!' Schreeuwt ze. 'Nee.' Zegt de man en trekt dan zijn mes. De ogen van Amber worden groot. 'Nee, alsjeblieft.' Fluistert ze. Dan besluit ze iets. Amber pakt de tas van Damian, haalt zijn mobiel eruit en belt 112. 'Wat doe je?' Vraagt Damian. Hij snapt niet wat ze aan het doen is. 'Hier, je krijgt je tas terug.' Zegt Amber en ze gooit de tas ver weg. Meteen gaat Damian erachteraan.
Net op dat moment neemt 112 op. 'Snel.' Zegt Amber 'ik ben gevangen genomen door ene Damian.' En ze noemt de plaats op waar ze is. Ondertussen is Damian teruggekomen. 'Waar is mijn mobiel.' Schreeuwt hij. Hij ziet er kwaad uit. Amber ziet de politieauto's al komen. 'Hier is je mobiel.' Zegt ze en ze geeft het mobieltje. 'Maar ik denk dat je er niet veel meer mee kan doen.' Dan is de politie dichtbij en Damian schrikt. Hij word boos. 'Waarom heb je dit gedaan?' Schreeuwt hij. Hij probeert zijn mes te pakken, maar dan is de politie er.
'We zochten hem al langer, dankjewel meisje.' zegt de politie. Dan gaan ze samen met Damian in de auto en rijden weg.
Amber komt thuis. 'Hoi pap!' Zegt ze. Haar vader zit de krant te lezen. 'Hoi Amber, de politie heeft gebeld. Ik weet niet wat ik hiervan moet zeggen. Aan de ene kant ben ik boos omdat je hebt gelogen.' 'Sorry pap.' Mompelt Amber met haar hoofd naar beneden. 'Achteraf heb ik er wel spijt van.' Haar vader kijkt haar aan. 'Beloof je me dat je het nooit meer doet?' 'Ja.' Zegt Amber. 'Mooi zo, want aan de andere kant ben ik ook trots op je. Je hebt iemand vastgehouden die de politie al maanden zoekt!' Amber kijkt blij op. 'Je bent dus niet boos?' 'Nee.' Zegt haar vader.
Sinds deze dag ging amber nooit alleen meer naar het bos, maar af en toe een klein leugentje gebeurde wel!
Met medewerking van Sammy en Nienn kon ik het einde maken, dus hierbij BEDANKT!!
Dit was dan het einde, veel plezier met lezen en misschien ook het maken van de lekkere koekjes van het vorige bericht!!
Groet,
Suzan
'Nee' denkt Amber, 'Dit is niet waar.' De man was wel wakker en heeft haar voet vastgepakt. Amber weet van schrik even niet wat ze moet doen, maar dan begint de man te praten. 'Zozo, Amber. Wat wil je nu?' Amber zegt: 'Ik...................ik........ehm.......ik dacht dat dit mijn tas was.' Ineens trekt Damian aan haar been. 'Laat mij los!' Schreeuwt ze. 'Nee.' Zegt de man en trekt dan zijn mes. De ogen van Amber worden groot. 'Nee, alsjeblieft.' Fluistert ze. Dan besluit ze iets. Amber pakt de tas van Damian, haalt zijn mobiel eruit en belt 112. 'Wat doe je?' Vraagt Damian. Hij snapt niet wat ze aan het doen is. 'Hier, je krijgt je tas terug.' Zegt Amber en ze gooit de tas ver weg. Meteen gaat Damian erachteraan.
Net op dat moment neemt 112 op. 'Snel.' Zegt Amber 'ik ben gevangen genomen door ene Damian.' En ze noemt de plaats op waar ze is. Ondertussen is Damian teruggekomen. 'Waar is mijn mobiel.' Schreeuwt hij. Hij ziet er kwaad uit. Amber ziet de politieauto's al komen. 'Hier is je mobiel.' Zegt ze en ze geeft het mobieltje. 'Maar ik denk dat je er niet veel meer mee kan doen.' Dan is de politie dichtbij en Damian schrikt. Hij word boos. 'Waarom heb je dit gedaan?' Schreeuwt hij. Hij probeert zijn mes te pakken, maar dan is de politie er.
'We zochten hem al langer, dankjewel meisje.' zegt de politie. Dan gaan ze samen met Damian in de auto en rijden weg.
Amber komt thuis. 'Hoi pap!' Zegt ze. Haar vader zit de krant te lezen. 'Hoi Amber, de politie heeft gebeld. Ik weet niet wat ik hiervan moet zeggen. Aan de ene kant ben ik boos omdat je hebt gelogen.' 'Sorry pap.' Mompelt Amber met haar hoofd naar beneden. 'Achteraf heb ik er wel spijt van.' Haar vader kijkt haar aan. 'Beloof je me dat je het nooit meer doet?' 'Ja.' Zegt Amber. 'Mooi zo, want aan de andere kant ben ik ook trots op je. Je hebt iemand vastgehouden die de politie al maanden zoekt!' Amber kijkt blij op. 'Je bent dus niet boos?' 'Nee.' Zegt haar vader.
Sinds deze dag ging amber nooit alleen meer naar het bos, maar af en toe een klein leugentje gebeurde wel!
Met medewerking van Sammy en Nienn kon ik het einde maken, dus hierbij BEDANKT!!
Dit was dan het einde, veel plezier met lezen en misschien ook het maken van de lekkere koekjes van het vorige bericht!!
Groet,
Suzan
maandag 7 mei 2012
Lekker zandkoekjes recept
Hallo!!!
Vandaag een keertje geen verhaal, dit keer een recept!
Ik heb gekozen om een recept van lekkere zandkoekjes neer te zetten.
Bereidingstijd:
30-60 minuten
De ingrediƫnten:
200 gr. bloem,
150 gr. boter,
100 gr. witte basterdsuiker,
2 zakjes vanillesuiker,
mespuntje zout,
1 eierdooier,
De bereiding:
1. Verwarm de oven tien minuten van tevoren op 170C.
2. Kneed alle ingrediƫnten in een bak tot een mooie bal.
3. Laat het deeg een halfuur in de koelkast rusten.
4. Rol het deeg uit met een dikte van 1-3 cm.
5. Vet de bakplaat in, bakpapier kan ook.
6. Steek de vormpjes uit en leg ze op een ingevette bakplaat of bakpapier.
7. Schuif de bakplaat in de bovenste helft van de oven en verlaag de temperatuur naar 150 graden.
8. Haal de koekjes er na 20-25 minuten uit, ze zijn lichtbruin van kleur.
9. Laat de koekjes afkoelen.
10. Eet de koekjes op!!!
Tip:
Versier de koekjes met hagelslag, dat ziet er heel leuk uit en is ook erg lekker!
Veel plezier ermee!!!
Groet,
Suzan
zaterdag 7 januari 2012
De man...
Ik ga maar weer eens verder met het verhaal over Amber die niet zo slim was geweest....
'Wat gaat u nu met me doen??' Vraagt Amber 'u kunt waarschijnlijk niet de boom in klimmen.' De man zegt niets en pakt wat uit zijn tas. 'Meneer, hoe heet u?' Nu was de man te dom. 'Ik heet Damian.' 'Damian, mag ik mijn tas?' 'Nee.' Zegt Damian vastbesloten. Hij gaat tegen een boom zitten en gaat een beetje frummelen met iets dat hij uit zijn tas had gehaald.
Een uur later......
Amber schrikt wakker. Is ze nou in slaap gevallen? Er was iets gebeurt. Ohja! Er was een man, Damian, is hij er nog? Voorzichtig kijkt Amber vanaf de boom naar beneden. Damian slaapt. Amber kijkt op haar mobiel hoe laat het is. Ze had al een kwartier thuis moeten zijn! Wacht, als ze nou de tas van Damian pakt, weet ze misschien meer over wat hij aan het doen was.
Voorzichtig klimt Amber uit de boom, ze breekt een tak af en slaapt daarmee de tas van Damian naar haar toe, snel klimt ze met de tas de boom weer in, maar dan voelt ze wat om haar voet heen! Amber trekt en trekt maar het gaat niet los! Snel legt Amber de tas van Damian op de boom. Voorzichtig kijkt ze, en dan ziet ze wat het is........
Ja, ik stop alweer, volgende keer gaat het weer verder.
Als je denkt dat je een goed einde weet te verzinnen, zet die dan bij reactie.
Misschien gebruik ik er wel een stuk van!!!
Groetjes,
Suzan
'Wat gaat u nu met me doen??' Vraagt Amber 'u kunt waarschijnlijk niet de boom in klimmen.' De man zegt niets en pakt wat uit zijn tas. 'Meneer, hoe heet u?' Nu was de man te dom. 'Ik heet Damian.' 'Damian, mag ik mijn tas?' 'Nee.' Zegt Damian vastbesloten. Hij gaat tegen een boom zitten en gaat een beetje frummelen met iets dat hij uit zijn tas had gehaald.
Een uur later......
Amber schrikt wakker. Is ze nou in slaap gevallen? Er was iets gebeurt. Ohja! Er was een man, Damian, is hij er nog? Voorzichtig kijkt Amber vanaf de boom naar beneden. Damian slaapt. Amber kijkt op haar mobiel hoe laat het is. Ze had al een kwartier thuis moeten zijn! Wacht, als ze nou de tas van Damian pakt, weet ze misschien meer over wat hij aan het doen was.
Voorzichtig klimt Amber uit de boom, ze breekt een tak af en slaapt daarmee de tas van Damian naar haar toe, snel klimt ze met de tas de boom weer in, maar dan voelt ze wat om haar voet heen! Amber trekt en trekt maar het gaat niet los! Snel legt Amber de tas van Damian op de boom. Voorzichtig kijkt ze, en dan ziet ze wat het is........
Ja, ik stop alweer, volgende keer gaat het weer verder.
Als je denkt dat je een goed einde weet te verzinnen, zet die dan bij reactie.
Misschien gebruik ik er wel een stuk van!!!
Groetjes,
Suzan
Abonneren op:
Posts (Atom)
