Suzan en allemaal leuke dingen!!!!!: Het einde van het verhaal over Amber

Ik heb een aantal reacties gehad waar ik graag een einde op wil maken,

'Nee' denkt Amber, 'Dit is niet waar.' De man was wel wakker en heeft haar voet vastgepakt. Amber weet van schrik even niet wat ze moet doen, maar dan begint de man te praten. 'Zozo, Amber. Wat wil je nu?' Amber zegt: 'Ik...................ik........ehm.......ik dacht dat dit mijn tas was.' Ineens trekt Damian aan haar been. 'Laat mij los!' Schreeuwt ze. 'Nee.' Zegt de man en trekt dan zijn mes. De ogen van Amber worden groot. 'Nee, alsjeblieft.' Fluistert ze. Dan besluit ze iets. Amber pakt de tas van Damian, haalt zijn mobiel eruit en belt 112. 'Wat doe je?' Vraagt Damian. Hij snapt niet wat ze aan het doen is. 'Hier, je krijgt je tas terug.' Zegt Amber en ze gooit de tas ver weg. Meteen gaat Damian erachteraan.
Net op dat moment neemt 112 op. 'Snel.' Zegt Amber 'ik ben gevangen genomen door ene Damian.' En ze noemt de plaats op waar ze is. Ondertussen is Damian teruggekomen. 'Waar is mijn mobiel.' Schreeuwt hij. Hij ziet er kwaad uit. Amber ziet de politieauto's al komen. 'Hier is je mobiel.' Zegt ze en ze geeft het mobieltje. 'Maar ik denk dat je er niet veel meer mee kan doen.' Dan is de politie dichtbij en Damian schrikt. Hij word boos. 'Waarom heb je dit gedaan?' Schreeuwt hij. Hij probeert zijn mes te pakken, maar dan is de politie er.
'We zochten hem al langer, dankjewel meisje.' zegt de politie. Dan gaan ze samen met Damian in de auto en rijden weg.
Amber komt thuis. 'Hoi pap!' Zegt ze. Haar vader zit de krant te lezen. 'Hoi Amber, de politie heeft gebeld. Ik weet niet wat ik hiervan moet zeggen. Aan de ene kant ben ik boos omdat je hebt gelogen.' 'Sorry pap.' Mompelt Amber met haar hoofd naar beneden. 'Achteraf heb ik er wel spijt van.' Haar vader kijkt haar aan. 'Beloof je me dat je het nooit meer doet?' 'Ja.' Zegt Amber. 'Mooi zo, want aan de andere kant ben ik ook trots op je. Je hebt iemand vastgehouden die de politie al maanden zoekt!' Amber kijkt blij op. 'Je bent dus niet boos?' 'Nee.' Zegt haar vader.
Sinds deze dag ging amber nooit alleen meer naar het bos, maar af en toe een klein leugentje gebeurde wel!

Met medewerking van Sammy en Nienn kon ik het einde maken, dus hierbij BEDANKT!!